دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران بررسی مسائل اجتماعی ایران 2008-8973 1 2 2010 08 23 Relationship between Poverty, Domestic Violence and Suicide in Iran (Case Study: Rural Areas in Poldokhtar City) بررسی آثار فقر و خشونت بر میزان خودکشی در ایران مورد مطالعه: روستاهای شهرستان پلدختر 1 30 21889 FA موسی عنبری اردشیر بهرامی Journal Article 1970 01 01 For a few decades in the western areas in Iran, suicide is considered the main way to escape the bitter of life. Psychologists relate suicide to individual characteristics, but sociologists emphasize on social forces. The present study has been conducted using in-depth interviews with 53 people who committed suicide during 1984 to 2004 in rural villages in Poldokhtar City (Lorestan Province). The results show that among subjects, poverty and domestic violence has had the greatest effect on suicide. The findings indicate that poverty and violence in families, clearly have increased suicide rates throughout the region. Here, the main argument is that suicide is a function of how the individual battle against the socially assigned roles. چند دهه‏ای است که در مناطق غرب کشور، خودکشی، اغلب خودسوزی زنان، یگانه راه دایم فرار از واقعیت‏های تلخ زندگی پنداشته شده است. پژوهش حاضر به روش کیفی و با مصاحبه‏‏های متواتر در خصوص 53 مورد اقدام به خودکشی طی سال‏های 1363 تا 1385 در روستاهای دهستان افرینه از شهرستان پلدختر لرستان اجرا شده است. هدف مقاله بررسی رابط? فقر، خشونت‏های خانوادگی و خودکشی در منطقة مذکور است. نتایج پژوهش نشان می‏دهد که در میان افراد مطالعه شده، فقر از راه «خشونت خانوادگی» بیشترین تاثیر را بر خودکشی گذاشته است. زنان و جوانان برخوردار از زندگی توام با محرومیت و خشونت خانوادگی بیش‏ترین اقدام به خودکشی را داشته‏اند. استدلال محوری مقاله این است که خودکشی تابعی از نحو? جدال فرد با نقش‏های اجتماعی محول است. فرد به سبب احساس حقارت در ستیز با نقش‏های اجتماعی ترجیح می‏دهد نه نقش، بلکه خود را از سر راه بردارد. https://ijsp.ut.ac.ir/article_21889_00bda51c1168f6b4af21dd49430e3ca6.pdf